Z Bogiem przez życie. Moja Modlitwa

Boże, mój miłosierny Ojcze, w czasie mojego życia pozwoliłeś mi spotkać wielu wspaniałych ludzi.

Dzisiaj dziękuję Ci za każdego z nich. Zaczynam od moich rodziców, dziadków, rodzeństwa.

Dziękuję za moje dzieciństwo. Za każdy dobry dzień. I za każde cierpienie.

Dziękuję za rodzinę, w której mogę do dzisiaj funkcjonować, dziękuję za każdego jej członka (męża, żonę, dzieci, wnuki, kuzynów, rodzeństwo... ). Tak wiele otrzymałem od nich dobra.

Czy teraz, gdy jestem chory i słaby, gdy tak często potrzebuję pomocy i opieki, gdy brak sił, czy teraz mogę im się jakoś przydać? Czy mogę im coś dać?

Dobry Ojcze, te pytania byłyby strasznie smutne, gdyby nie całe dzieło odkupienia.

To Jezusowe nauczanie, to Jego męka, śmierć i zmartwychwstanie są źródłem nadziei i stanowią najpełniejszą odpowiedź. Bo właśnie wtedy, gdy wydawało się, że jest najsłabszy, że niczego nie może, On zbawił świat!

Gdy konał na krzyżu, wyśmiewali Go, szydzili z Niego. A On zbawiał.

Gdy założyli Mu koronę cierniową, stał się Królem Wszechświata. Przybijali Go do krzyża, a On gładził grzechy świata.

Panie Jezu, pozwalasz mi stanąć przy sobie na dziedzińcu Piłata. Pozwalasz nieść krzyż, mogę Ci pomagać jak Szymon z Cyreny. Dziękuję Ci za to, mój Panie.

Pozwalasz mi ofiarować moją drogę krzyżową za tych najbliższych moich, z którymi przeszedłem przez życie. Przyjmij więc, Jezu, mój krzyż, przyjmij moją chorobę i słabość w ich intencji.

Zgładź grzechy moich najbliższych, których tak bardzo kocham.

Umocnij ich wiarę, wlej w serca nadzieję. Otocz ich miłością.

Błogosław im w ich codziennym życiu.

Pomóż im w ich relacjach rodzinnych, aby umieli się wzajemnie kochać.

Pomóż im w ich pracy, aby problemy doczesności nie przysłoniły im Ciebie.

Pomóż im zachować czyste serca, aby byli godnymi uczestniczenia w uczcie eucharystycznej.

Kształtuj ich serca i dusze, aby z radością umieli wypełniać Twoją wolę. Amen.

Wojciech Jaroń

Modlitwa chorych, s. 26-28

Boże, proszę Cię, o rzecz najtrudniejszą; o łaskę, abym w każdym cierpieniu umiał dostrzec krzyż Twojego Syna, wielbić w Nim Twoją świętą, niezbadaną wolę, towarzyszyć Twemu Synowi w Jego drodze krzyżowej, jak długo się Tobie spodoba.

Spraw, abym się stał wyczulony na Twoją chwałę, a nie tylko na własne dobre samopoczucie, a wtedy potrafię też znieść krzyż jako pokutę za swoje grzechy.

Spraw, aby cierpienie nie napełniło mnie goryczą lecz czyniło dojrzałym, cierpliwym, bezinteresownym, łagodnym i spragnionym owego dnia, kiedy obetrzesz wszelką łzę z oczu tych, którzy Cię kochali i poprzez ból wierzyli w Twoją miłość, i przez noc w Twoje światło.

Krzyż Pana mego niech będzie mi wzorem, niech będzie moją siłą, moim pokrzepieniem i rozwiązaniem wszystkich niejasnych problemów, światłem wszystkich nocy.

Daj, abyśmy znajdowali chlubę w krzyżu Pana naszego Jezusa Chrystusa.

Daj, abyśmy się stali dojrzali w prawdziwym chrześcijańskim istnieniu i życiu, aby krzyż już nie był dla nas nieszczęściem i niezrozumiałym absurdem, lecz znakiem wybrania przez Ciebie, tajemnym, niezawodnym znakiem, że jesteśmy Twoimi na zawsze.

Słowo bowiem jest wierne; Jeśli z Nim umieramy, to będziemy też z nim żyć, a jeśli z Nim trwamy, będziemy z Nim też panować.

Ojcze, chcemy wszystko z Twoim synem dzielić; Jego życie, Jego Boską chwałę, a więc również i Jego cierpienie i Jego śmierć. Daj nam tylko wraz z krzyżem siłę, żeby go unieść; Pozwól nam doświadczyć w krzyżu również jego błogosławieństwa.

Daj nam taki krzyż, o którym Twoja mądrość wie, że może on być ku naszemu zbawieniu, a nie ku zgubie.

Chryste, żyj we mnie, módl się za mnie, cierp we mnie. Niczego więcej nie pragnę.

Jeśli bowiem mam Ciebie, jestem bogaty. Ty mi wystarczasz. Kto Ciebie znalazł, znalazł siłę i triumf swego życia. Daj, abym Cię co dzień więcej znajdował. Amen.

Karl Rahner SJ

Blaski, s. 29-30.